John Stoppelenburg & Paul Zuijdam

 

Vakantie Thailand, Laos en Cambodja 2019

Translate

enfrdeitptrues

Laos flag xs

Laos flag xs

Beleef Luang Prabang

10 - 13 Februari

 

 

10 februari 2019

Foto's: 10 februari 2019

Het ontbijt bestond uit scrambled eggs met zoet brood en wat fruit. Voor het eerst vond ik mango lekker. En daarna weer aan boord voor de volgende 160 km. Het was met 14 graden en een koude wind echt wel prettig om een lange broek en vest aan te hebben en dan ook nog eens een deken om te slaan. In de ochtend hadden we verder geen stops. We voeren langs de mooie begroeide wanden van de Mekong, met zo hier een daar wat geiten of koeien langs de waterkant en soms ook in het water bezig met hun bad. Tot zo’ n elf uur waren de toppen van de bomen in nevel gehuld en bleef het kil en vochtig. Toen eenmaal de zon er doorheen brak, werd het ook direct aangenamer. De lunch was weer prima, bestaande uit witte rijst, aubergines met uien gestoofd, een gele curry van kokosmelk met kip en aardappel, peen, bloemkool met een uitzonderlijk milde smaak (zonder smaak dus), maar toch lekker. Voorts een soort kofte rond een stengel citroengras, wat lekker doorgetrokken was in het gehakt. Uiteraard ontbrak de vissaus met pepertjes niet. Het dessert bestond weer uit watermeloen en drakenvrucht, zowel wit als paars.  
Na de lunch stopten we bij de “Grot met de duizend boeddha’s” Een grot, bestaande uit verschillende etages, waar in de loop van de eeuwen(?) duizenden boeddhabeeldjes waren neergezet. Er was ook nog een klim naar een hogere grot, maar dat hebben we halverwege opgegeven, we waren kapot door de hitte. Daarna zijn we verder gevaren naar een dorpje waar whiskey wordt gestookt uit rijst en paarse rijst. Deze laatste heb ik geproefd, wat wel lekker zoet smaakte, maar toch niets vergeleken met een Wiecksewitte of een Hoegaarden. Nog even richting een tempel gelopen, waar ik nog wat leuke vlinders op de kiek kon zetten. Na dit intermezzo werd de reis voortgezet naar Luang Prabang, waar we rond half vijf aanmeerden. Ons hotel ligt aan de Mekong, een kleinschalig hotelletje met zeer ruime kamers en een balkon uitkijkend op de Mekong, ware het niet dat er wat bomen in de weg staan om de Mekong daadwerkelijk te kunnen zien. Luang Prabang ziet er op het eerste gezicht erg groen uit, met veel epifyten aan de bomen, dus dat laat vermoeden dat de atmosfeer hier altijd vochtiger is dan op onze eerdere bestemmingen. Terwijl ik dit schrijf, doet John even een tukkie. Daarna gaan we eerst een pinautomaat zien te scoren en vervolgens een plekje om te eten vanavond.

11 februari 2019

Foto's: 11 februari 2019

We sliepen lekker, het is hier ook een stuk koeler ’s morgens en besloten er tegen negen uur maar eens uit te gaan om het ontbijt niet mis te lopen. Het ontbijt was iets minder uitvoerig dan in Thailand. Rijstsoep, eieren naar wens en stokbrood van de barbecue. Verder jam en jam, maar niet de croissants waar John zich op had  verheugd. Op het gemakje maakten we ons daarna klaar omdat we om twaalf uur zouden worden opgehaald door een tuktuk, georganiseerd door Kiri. Om half één was er nog steeds niets, dus hebben we Khiri laten bellen door de receptie. Ze zouden er direct één sturen. En hij kwam ook snel. Tijdens het wachten bestudeerde ik de overvloed aan grote orchideeën in de tuin van ons hotel en daar zag ik twee vruchten hangen, maar wat was het voor orchidee? Nadere bestudering liet mij vermoeden dat het een Cymbidium moest zijn. Dus snel even foto’s gepost op de Sowing group op Facebook. Al snel kreeg ik de bevestiging, later gevolgd door de mededeling dat het waarschijnlijk Cymbidium aloifolium was, dus ook nog eens een lekker ruikende. Nu nog aan de eigenaar vragen of ik hem mag plukken. De tuktuk bracht ons een stukje buiten Luang Prabang bij de Living Land Company, waar we een middag zouden ervaren wat er allemaal komt kijken voor ons kilootje rijst. Het was een interactieve middag die alle facetten van het zaaien tot en met het eten liet zien. Aan het eind moesten we zelf suikerriet uitpersen, wat een zwaar karwei was, maar wel leuk om allemaal eens te zien en te ervaren. Tot slot kregen we rijstwijn te drinken, die net gerijpt was en verschillende rijstprodukten te eten: een soort oublierollen van rijst-, en cassavemeel met suiker, koekjes van rijstebloem en kokosmeel met suiker, een soort bloemen gemaakt van rijstemeel en suiker, rijstewafels, knapperig, waarbij een soort sambal gemaakt van pepers met uien en knoflook en gemalen buffelhuid. Het was allemaal erg lekker. Ook nu moest weer speciaal gebeld worden naar Khiri omdat er geen vervoer was geregeld. Een beetje jammer.

Omdat Luang Prabang een leuke stad is, vonden we het erg jammer dat we morgen al weer weg gingen. Maar ik bleef maar het gevoel houden dat het niet klopte, dus dook ik nogmaals in de papieren en dat was maar goed ook! Morgen hebben we gewoon nog de hele dag te besteden. Overmorgen gaan we pas naar de volgende bestemming. Dus hebben we morgen nog veel dingen te bekijken hier.
Weer heerlijk genoten van het Laotiaanse eten vanavond, ook John! Hij at Laotiaanse frites met een Laotiaanse gepaneerde schnitzel, overladen met Laotiaanse knoflook, ik had Laab of Lahp, een heerlijk kruidig gehaktgerecht. Dit heeft nog een kwartier nagebrand met het gevoel dat mijn lippen drie keer zo dik waren, volgens John was dat ook zo, maar ik geloof hem niet altijd........ het toetje was ook lekker: pannekoek met banaan en Nutella. Inmiddels zijn we weer in het hotel, volledig verzadigd. Dus nu weer eens even tijd voor een filmpje op het balkon. Overigens hangen er hier veel Dendrobium moschatum planten in de bomen. In één ervan hing een opengebarsten vrucht, nét onder ons balkon, maar ik kon wel zien dat er nog wat zaden in zaten. Dus heb ik er een doosje ondergehouden en even geschud: nog duizenden zaden op kunnen vangen. Ook heb ik tijdens excursies nog wat zaden verzameld Van een niet-stekelig minidisteltje met héél veel bloemetjes en van Jatropha integerrima. Een plant met vuurrode bloemschermen die veel in vlinderkassen wordt gebruikt, maar nooit te koop is in de zadenhandel.

 

12 februari 2019

Foto's: 12 februari 2019

Na het ontbijt hebben we via de receptie een minivan besteld om naar de Kuang Si watervallen te gaan en naar de vlindertuin die bij de ingang moest liggen. Dat kwam op vijfentwintig euro, wat we in eerste instantie veel geld vonden naar de maatstaven van hier. Die mening hebben we herzien toen bleek dat het bijna een uur rijden was door de bergen. Het was een mooie rit en het was ook erg de moeite waard. Jammer was alleen dat het zo verschrikkelijk druk was met chinezen. Voor de foto’ s over hen heen niet zo’ n probleem, maar ze stonden ook overal in de watervallen, wat waardeloze foto’ s oplevert. Als ik chinees wil hebben, dan bestel ik het wel. De weg naar de verschillende watervallen was goed begaanbaar en ze waren fantastisch mooi. Bij één van de watervallen was een restaurantje, waar we gegeten hebben. John at een broodje ei, ham en wat sla, saus en tomaat, enorm gezond dus. Ik had een gerecht waar ik helaas de naam niet meer kan achterhalen. Het bestond uit gekarameliseerde knoflook, zo’n teentje of tien, gehalveerd, met crispy gebakken kaffirlimoenblaadjes en reepjes biefstuk met een schaaltje kleefrijst erbij. Ook weer een blijvertje voor mij. Vervolgens naar de vlindertuin. Die was gesitueerd aan een watervalletje. Een deel werd gevuld door de toevallige voorbijgangers: witjes, blauwtjes en was zandoogjes met af en toe een page. Een met gaas afgezet gedeelte bevatte wat verschillende Danaus, Bladvlinders, Palmvlinders en wat pages. Vooral deze laatsten lieten zich nauwelijks fotograferen. Hierna zijn we weer teruggebracht naar het hotel, waar we omstreeks half vijf waren. Nu waren er nog twee bezienswaardigheden, die ik graag had willen zien, maar John had al last van zijn benen dus hij zag dat niet meer zitten. Toen ben ik alleen op pad gegaan om de berg in et midden van de stad te gaan beklimmen, waarvandaan er een verbluffend mooi uitzicht zou zijn. Nog maar net op pad kwam ik al direct de bamboebrug tegen, die ik wilde skippen omdat er onvoldoende tijd was om daarnaar te gaan zoeken. Dus die eerst maar over gegaan. Aan de overkant was een klein dorpje met vooral sierraden, dus dat had ik snel gezien. Toen de trappen gaan beklimmen. Dat kostte aardig wat zweet, maar het was erg de moeite waard en leverde mooie kiekjes op. Daarna lekker bijgekomen op het balkon en vervolgens weer op zoek naar een eettent. We vonden er weer ‘een met een internationale kaart, waar John een rib-eye op heeft met aardappelpuree, frietjes en wat groenten en ik had Yam Num Tok, oftewel waterfallbeef, wat ik thuis al vaak heb gemaakt, maar nooit hier had gegeten. Dus het was voor mij een goede test of het allemaal klopte. Zelf gebruik ik altijd wat meer groenten dan hier. Verder klopte het vrij goed al zat er hier geen verse koriander in en was het geheel frisser omdat hier nu eenmaal de limes beter smaken dan bij ons. Daarna nog een tiramisupunt genuttigd, daar zat wat weinig smaak aan. Vervolgens de koffers weer ingepakt en gaan slapen.

Zoeken

Last Modified

Last modified: 21 September 2019.
*
*