John Stoppelenburg & Paul Zuijdam

 

Vakantie Thailand, Laos en Cambodja 2019

Translate

enfrdeitptrues

Laos flag xs

Laos flag xs

Eilanden in de Mekong

20 - 22 Februari

 

20 februari 2019

Foto's: 20 februari 2019

Tijdens het ontbijt werd al gemeld dat de chauffeur er was. We maakten rustig ons ontbijt af en gingen op weg. Het was een rit van drie uur, die wij in ‘e’en keer maakten, weliswaar met twee sanitaire stops. Aangekomen bij de pier van Nakasong, hielp de chauffeur ons met de koffers naar de longtailboot, nadat hij had geholpen met het kopen van de kaartjes. Eenmaal in de boot beduidde hij dat hij nog geld moest hebben. Het was een rare actie, waarbij hij steeds in mijn portemonnee wilde graaien. Ik gaf hem die kans niet. Uiteindelijk maakte hij duidelijk dat hij een biljet van 100.000 moest hebben, dus dat gaf ik hem, maar dat kreeg ik ook weer terug nadat ik geagiteerd reageerde omdat ik de kaartjes al betaald had. Tot op heden snap ik niet wat nou de bedoeling was, in elk geval: als belazeren de bedoeling was, dan dat niet gelukt. De tocht per longtailboot langs de honderden eilandjes, die vaak niet groter waren dan ‘e’en boom, arriveerden we aan een aanlegsteiger, die van onze volgende verblijfplaats bleek te zijn. Omdat de kamer nog niet klaar was , het was twaalf uur inmiddels, werden we naar het terras aan het water verwezen. Daar namen we wat te drinken en omdat op de kaart stokjes sateh met pindasaus en chilisaus stonden, wisten we direct wat we wilden. De sateh was wel lekker, maar de beloofde pindasaus hebben we helaas nooit gezien. Met chili was het wel lekker, maar John had zich juist zo verheug op de pindasaus. De kreukelfriet van Aviko smaakte uiteraard prima, evenals de asperges in oestersaus. Toen naar ons stulpje. Het is een klein huisje op het water met een terrasje boven het water van de Mekong met twee ligstoelen. Ook de kamer is lekker ruim, dus we gaan ons hier wel vermaken. Ook de omgeving ziet er leuk en veelbelovend uit, dus we gaan zo dadelijk een verkenningstochtje maken

Het verkenningstochtje liet al snel blijken dat dit gebied niet heel veel aan winkeltjes te bieden had, maar wat nog erger was: er was volgens de eigenaar geen pinautomaat op het eiland. Dit kon een probleem worden, maar gelukkig konden we op dit resort met een creditcard betalen. De wandeling was snel over want er was geen wind en het was rond de 35 graden, je smolt gewoon weg. Dus maar snel op een terrasje in de schaduw neergestreken, wat kouds gedronken en daarna weer terug. Op het terrasje van ons huisje was het prima uit te houden. Pas rond acht uur zijn we naar het restaurant gegaan, waar het niet druk was. John bestelde een kipsteak met frites en ik nam een curry, die volgens de kaart alleen hier te verkrijgen was, van birmese oorsprong: Hinle curry. Het wa een heerlijke curry met aardappelen, uien, gember, kaffir limoenblad en veel specerijen, waaronder kruisnagel, kaneel en nootmuskaat. Het deed mij erg denken aan een indiase curry, zoals ik die vroeger wel eens maakte, hij was overigens absoluut niet heet. John nam nog een pannekoek met Nutella als toetjes, ik nam een ijsje bij een lokaal winkeltje. In het laantje waar alles aan ligt, kwam ik een witte Brunfelsia tegen, veel Quisqualis indica, zowel enkele als dubbelbloemige en een witbloeiende struik met lange buisbloemen. Deze wist ik absoluut niet te determineren, dus heb ik de plantapp maar eens uitgeprobeerd. En met succes, want de database kwam op basis van de gemaakte foto met Clerodendron indica, wat precies klopte. We zaten nog een’ lange tijd op het terrasje totdat we belaagd werden door wel ‘erg veel insectjes, toen zij  we maar naar binnen gegaan.

21 februari 2019

Foto's: 21 februari 2019

De ventilator gecombineerd met de airco was hier absoluut geen overbodige luxe. Rond acht uur werden we wakker en zijn al snel daarna aan het ontbijt gegaan. Het was weer afwachten waar het deze keer uit zou bestaan. Het leek erop dat hoe zuidelijker we kwamen, des te kariger het ontbijt werd. Dat klopte inderdaad. Twee stokbroodjes, die knapperig moesten worden op een tafelgril die zijn beste tijd had gehad. Gebakken rijst en dan was er  nog de keuze uit pannekoek of gebakken ei. De koffie en thee waren goed te doen. En er was nog fruit na: ananas, gele watermeloen en kleine banaantjes. In elk geval voldoende voor een goede start. En uiteraard had John zijn Nutella bij zich om de maaltijd voor hem compleet te maken.
Na het ontbijt hebben we twee fietsen gehuurd voor wel 1 Euro. Hierop hebben we de brug overgestoken naar het eiland Don Med en dit overgestoken naar de kant van het pontje. Dat was best een lekker tochtje, maar alles gaat hier over stenige zandpaadjes, dus geen rustig fietstochtje. Daar kwam bij dat het om negen uur al dertig graden was, dus het werd alleen maar heter. Het  binnenland is totaal verschroeid, dus er was aan plantenleven niet veel te zien, insekten ook niet. Na een beetje opgedroogd te zijn in een restaurantje aan het haventje met een bak koffie en een groot glas limoenlimonade met ijs, zijn we teruggegaan langs een ander pad, dat langs de Mekong voerde. Dit pad was zo mogelijk nog zanderiger, maar we kwamen na even stil gestaan te hebben voor een oorverdovend cicade-concert, toch redelijk snel weer bij de brug. We staken de brug over op zoek naar een oude franse stoomlocomotief. We bleken hem al voorbij te zijn gereden, hij was ook veel kleiner dan we ons hadden voorgesteld. Op de locomotief zag John een grote tjiktjak, die nog even op de foto is gezet. Daarna zijn we terug naar het resort gegaan, waar we eerst maar eens een lekkere duik in het zwembad hebben genomen, dat gaf maar heel even verkoeling. Daarom zijn we na pakweg tien minuten maar weer terug gegaan naar ons terrasje om even een lekkere bak Nescafe te drinken. En nu is zojuist de stroom uitgevallen. Zowel de ventilator als de airco doen het dus niet meer, hopelijk maar voor even...

Het was inderdaad maar voor even.
We besloten voor het betaalgemak op het resort te eten (creditkaart) John nam een broodje kipfilet, wat een kip zoetzuur bleek te zijn, en een broodje ei met wat groenten als ondergrond. Ik at de Laab van Mekong-vis. Hij smaakte op zich lekker, maar er zat eigenlijk alleen maar munt in en venkelzaadjes, dus niet de “smaakexplosie bij elke hap” die ik uit Thailand gewend ben. Hierna heeft John rust gehouden en ik ben nog wat gaan wandelen, gewapend met mijn camera. Ik kon nog een mooie tropische pagevlinder vastleggen en “vond” een paar stekjes van een witte Brunfelsia en een enkele Quisqualis indica. Verder nog wat zaadjes van Calotropis procera. Hierna hebben we lekker een beetje gerust op onze koele kamer en de koffers weer zover ingepakt.
Toen het donker begon te worden, gingen we op zoek naar een aansprekende menukaart. Er bleken maar weinig restaurantjes open te zijn. Eigenlijk was er maar ‘e’en die een beetje aansprak, maar die zat vol. Toen zijn we maar terug gegaan naar het restaurant op het resort. John nam een kipfilet met frites, omdat er geen rundersteaks waren, en ik nam een Ping Kai Lath, oftewel een thuis opgefokte kip, met traditionele kruiden gekruid en gegrild aan een bamboestok. John was al bijna aan zijn volgende maaltijd toe, voordat mijn eten kwam. Daar was h’e’el veel tijd aan besteed, dat kon je ook goed zien! Er was z’oveel tijd aan besteed dat hij gitzwart was geworden. Gelukkig was de binnenkant prima en de buitenkant kwam ook goed terecht, namelijk bij een bedelende en jammerende poes die aan mijn voeten zat te wachten. Hierna lekker bijtijds naar bed, want de wekker liep weer vroeg af…..

Zoeken

Last Modified

Last modified: 20 July 2019.
*
*