John Stoppelenburg & Paul Zuijdam

 

Vakantie Thailand, Laos en Cambodja 2019

Translate

enfrdeitptrues

Laos flag xs

Laos flag xs

Eilanden in de Mekong

20 - 22 Februari

 

20 februari 2019

Foto's: 20 februari 2019

Tijdens het ontbijt werd al gemeld dat de chauffeur er was. We maakten rustig ons ontbijt af en gingen op weg. Het was een rit van drie uur, die wij in ‘e’en keer maakten, weliswaar met twee sanitaire stops. Aangekomen bij de pier van Nakasong, hielp de chauffeur ons met de koffers naar de longtailboot, nadat hij had geholpen met het kopen van de kaartjes. Eenmaal in de boot beduidde hij dat hij nog geld moest hebben. Het was een rare actie, waarbij hij steeds in mijn portemonnee wilde graaien. Ik gaf hem die kans niet. Uiteindelijk maakte hij duidelijk dat hij een biljet van 100.000 moest hebben, dus dat gaf ik hem, maar dat kreeg ik ook weer terug nadat ik geagiteerd reageerde omdat ik de kaartjes al betaald had. Tot op heden snap ik niet wat nou de bedoeling was, in elk geval: als belazeren de bedoeling was, dan dat niet gelukt. De tocht per longtailboot langs de honderden eilandjes, die vaak niet groter waren dan ‘e’en boom, arriveerden we aan een aanlegsteiger, die van onze volgende verblijfplaats bleek te zijn. Omdat de kamer nog niet klaar was , het was twaalf uur inmiddels, werden we naar het terras aan het water verwezen. Daar namen we wat te drinken en omdat op de kaart stokjes sateh met pindasaus en chilisaus stonden, wisten we direct wat we wilden. De sateh was wel lekker, maar de beloofde pindasaus hebben we helaas nooit gezien. Met chili was het wel lekker, maar John had zich juist zo verheug op de pindasaus. De kreukelfriet van Aviko smaakte uiteraard prima, evenals de asperges in oestersaus. Toen naar ons stulpje. Het is een klein huisje op het water met een terrasje boven het water van de Mekong met twee ligstoelen. Ook de kamer is lekker ruim, dus we gaan ons hier wel vermaken. Ook de omgeving ziet er leuk en veelbelovend uit, dus we gaan zo dadelijk een verkenningstochtje maken

Het verkenningstochtje liet al snel blijken dat dit gebied niet heel veel aan winkeltjes te bieden had, maar wat nog erger was: er was volgens de eigenaar geen pinautomaat op het eiland. Dit kon een probleem worden, maar gelukkig konden we op dit resort met een creditcard betalen. De wandeling was snel over want er was geen wind en het was rond de 35 graden, je smolt gewoon weg. Dus maar snel op een terrasje in de schaduw neergestreken, wat kouds gedronken en daarna weer terug. Op het terrasje van ons huisje was het prima uit te houden. Pas rond acht uur zijn we naar het restaurant gegaan, waar het niet druk was. John bestelde een kipsteak met frites en ik nam een curry, die volgens de kaart alleen hier te verkrijgen was, van birmese oorsprong: Hinle curry. Het wa een heerlijke curry met aardappelen, uien, gember, kaffir limoenblad en veel specerijen, waaronder kruisnagel, kaneel en nootmuskaat. Het deed mij erg denken aan een indiase curry, zoals ik die vroeger wel eens maakte, hij was overigens absoluut niet heet. John nam nog een pannekoek met Nutella als toetjes, ik nam een ijsje bij een lokaal winkeltje. In het laantje waar alles aan ligt, kwam ik een witte Brunfelsia tegen, veel Quisqualis indica, zowel enkele als dubbelbloemige en een witbloeiende struik met lange buisbloemen. Deze wist ik absoluut niet te determineren, dus heb ik de plantapp maar eens uitgeprobeerd. En met succes, want de database kwam op basis van de gemaakte foto met Clerodendron indica, wat precies klopte. We zaten nog een’ lange tijd op het terrasje totdat we belaagd werden door wel ‘erg veel insectjes, toen zij  we maar naar binnen gegaan.

Zoeken

Last Modified

Last modified: 18 March 2019.
*
*