John Stoppelenburg & Paul Zuijdam

 

Vakantie Thailand, Laos en Cambodja 2019

Translate

enfrdeitptrues

Laos flag xs

Laos flag xs

Via Dolfijnrivier naar Cambodja

22 - 24 Februari

 

22 februari 2019

Foto's: 22 februari 2019

Kwart voor zeven liep de wekker af en we waren snel klaar voor vertrek. Als ontbijt was er deze keer uitsluitend brood, maar wel met ei naar keuze en bacon. Snel na het ontbijt was onze “taxi” aanwezig onderaan de steiger. Deze bracht ons naar de steiger van Nakasongˋ, waar de chauffeur ons al opwachtte. Hij bracht ons naar de grensovergang met Cambodja : Krong Stung Treng Border, waar alle formaliteiten door hem geregeld werden en alle Kips werden omgewisseld voor Dollars. Daar lag nog een klein probleempje, want we waren tijdens de reis geen pinautomaat tegengekomen en we begonnen wat krap te zitten. Eenmaal de grens over stond er alweer een auto te wachten om ons naar de boot te brengen. Omstreeks half tien waren we bij een verlaten betonnen steiger, waar een vervallen huisje naast stond. De chauffeur ging daar lekker in een hangmat liggen en niemand maakte aanstalten om een zitplekje voor ons te maken of iets te drinken aan te bieden. We bestonden gewoon niet meer en konden in de felle zon blijven staan. Au Svay heeft dus een diepe indruk op ons gemaakt. Toen de boot na driekwartier kwam, hebben we direct onze koffers gepakt zodat we de chauffeur helemaal niets hoefden te betalen, want we waren flink pissed over stond  de manier waarop dit was gegaan. De boot had ‘e’en bank bestaande uit een ruwe plank en een idem rugleuning. We gingen er van uit dat deze boot ons naar de “echte” boot zou brengen. Niet dus: Dit was de echte boot! Na drie kwartier wisten we al niet meer hoe we moesten zitten en we waren dan ook blij dat hij bij een klein eilandje aanlegde voor een pauze. Hij bleek hier te gaan eten uit drie verschillende pannen. Nieuwsgierig als ik ben moest ik natuurlijk even kijken wat hij op zijn bord had en toen was mijn trek weg. Rijst met wier uit de Mekong en grote zoetwaterslakken. Dus nadat we terug op de achterwerkmishandelaar waren gestapt, ging John met de koekjes verder en ik met de Lays met hot basilicum. Ik moet nog even vertellen dat we bij het instappen in de eerste taxiboot een brief van Khiri Cambodja kregen, waarvan de tekst was geprint over drie bladzijden, maar dat zagen we naderhand pas waarin stond dat je zelf voor drinken en eten moest zorgen en voor dollars. Jammer dat dat pas kwam toen we er al niets meer aan konden doen…..
Na bijna vier uren op een pijnlijk achterwerk te hebben doorgebracht, arriveerden we in Krong Stung Treng, waar wij op ons verzoek eerst even naar de pinautomaat werden gebracht en daarna konden lunchen. Dat deden we bij Chhne Tonle. Eerst natuurlijk iets ijskouds, daarna iets te eten. John een baguette van circa veertig centimeter met ei, ham en kaas. Ik besloot gelijk maar aan het Cambodjaans te gaan, ik koos een curry met rijst Amok met groenten en rundvlees. Het was een curry van kippebouillon met kokosmelk, curcuma, ui,wortel,spercieboon. Daarna werden we met de tuktuk naar een schoolproject gebracht en een zijde ververij en weverij. Bijna alle apparatuur was inmiddels buiten gebruik, dus het was  iet erg boeiend meer. Daarna naar het Resort. We hoopten dat dit in de stad zou liggen of in elk geval binnen loopafstand. Helaas, we gingen de brug over de zijtak van de Mekong over en nog kilometers verder door het droge landschap, tot we uiteindelijk in de middle of nowhere op het Mekong Bird Resort aankwamen, waar we werden begroet met een glaasje rijstwater met stukjes suikerriet. Daarna was het wachten geblazen. Niemand vertelde iets, dus we wisten niet of de kamer nog gebouwd moest worden.
Gelukkig was tie klaar. Er zaten geen ramen in maar er stonden w’el drie grote bedden in en er was een airco, douche en toilet buiten zoals destijds op het drijvende bamboe-resort. Nou die douche was inmiddels m’e’er dan welkom. Daarna lekker koud drinken. Nadat we d meest noodzakelijke dingen hadden uitgepakt, gingen we naar het restaurant. We kregen de menukaart en John bestelde biefstuk met groenten, ik bestelde kip met gefrituurd citroengras. Beiden waren smakelijk, maar op de biefstuk zat weer een sausje, en dat vond John niet lekker. Mijn kip wel, dus hebben we halverwege geruild.
Inmiddels is het half tien en hoogste tijd om lekker te gaan slapen. Morgen weer vroeg op.

23 februari 2019

Foto's: 23 februari 2019

We werden netjes om acht uur opgehaald en waren rond half elf bij het transfer hotel in Kratie. Hier ging de chauffeur terug en nam een ander het over. Deze stelde een excursie voor voor morgen, wat we dan ook maar doen, want op het eiland is behalve fietsen en wandelen verder niet veel te doen. We moesten  vanuit Kratie met de ferry naar de overkant, naar Kaoh Trong. Daar moesten we vervoerd worden naar het resort,  nou dat was weer een geheel nieuwe ervaring: wij met alle bagage achterop bij drie motorrijders.  We scheten haast in ons broek, want het ging direct al door het mulle zand,  en dan ook nog eens een helling op die we nauwelijks opkwamen. Om over tegenliggers nog maar te zwijgen. Maar het is hier prachtig! Alleen zijn de prijzen voor eten en drinken op europees nivo, dat hadden we nog niet meegemaakt. Maar de hitte maakte dorstig en we hadden v’e’el drinken nodig om onze dorst te lessen. Omdat we rond het middaguur aankwamen, hebben we ook gelijk maar de lunch gebruikt in et restaurant van het resort. John nam carbonara en ik nam een Khmer curry met rundvlees, bestaande uit wortel, ui, lange bonen met citroengras, galanga, curcuma en kaffir-blaadjes. Erg lekker was dat weer. Hierna  hebben we ons omgekleed en hebben we een duik in het zwembad genomen in de hoop lekker af te koelen. Helaas was het water  niet koud, dus dat hielp niet echt. Maar in de schaduw onder de ventilator met een koud drankje was het best uit te houden. Toen de ergste hitte voorbij was, hebben we een verkenningswandelingetje gemaakt om te zien of er nog andere restaurants in de buurt waren. Niet dus, en we waren gelijk weer kletsnat gezweten door de hitte.
Omdat het restaurant om negen uur zou sluiten, zijn we op tijd daar gaan zitten. John bestelde een kippepoot met frites. Nou zou je zeggen: daar kan niets mee mis gaan. Toen John wat dieper sneed, stroomde het bloed er uit en we waren bang dat de poot nog zelf van het bord af zou springen, dat gebeurde niet, dus ging hij nog even terug op de warmebron. Daarna was hij goed. Ik had zelf kipstukjes met basilicum en ui, lekker, maar ik mis hier in Cambodja het nabrandertje, dus een beetje het chili deed wonderen voor dit gerecht. Hierna gaven we nog een paar keer toe aan onze nieuwe verslaving: uitgeperste limoen met ijs (en water) Hierna zullen we weer lekker terug gaan naar ons “chalet” n redelijk vroeg gaan slapen, want er is hier verder helemaal n i e t s te beleven. Morgen moeten e om acht uur al weer kant en klaar aan de overkant klaar staan voor een excursie, die ons de Irawadee-dolfijnen (misschien) laat zien, verder de tempel met de duizend kussens ( tenminste als ik de gids goed heb begrepen, maar aan de communicatie schort wel eens iets) , dan gaan we uitgebreid lunchen in een heel speciaal restaurant (?) om daarna naar een klooster te gaan hoog in de bergen, waar we de monks of de monkeys kunnen zien. Ik weet het, het maakt nogal wat uit, maar ik weet echt niet of we die harige beesten te zien krijgen, die door de bomen slingeren of die kaalgeschoren mannetjes in oranje jurk. De tijd zal het leren.
 

24 februari 2019

Foto's: 24 februari 2019

Zondag 24 februari
Vanochtend liep de wekker al weer vroeg af en na het ontbijt dat bestond uit stokbrood met jam, thee of koffie en fruit, stapten we weer achterop bij onze “taxi-chauffeurs” en het was al niet meer zo eng als de eerste keer. Klokslag acht uur waren we aan de overkant en onze tuktuk-driver stond al klaar. We maakten een lange rit parallel aan de Mekong tot we aankwamen bij het vertrekpunt van de bootjes die ons de Erawaddee-dolfijnen zouden laten zien. We zaten in het bootje met twee nederlandse studentes, blijkt wel weer dat hollanders overal komen. Het was nog heel stil op het water en we hebben er veel gezien, maar nooit helemaal boven het water uitkomend, en we mogen blij zijn als er gelukte foto’s bij zitten. Maar het was wel de moeite waard. We vervolgden de dag naar een boeddhistische tempel, de 100 colums pagode. Hierbij zat ook een Turtle sanctuary. Hier werd ons uitgelegd dat over een strook van 48 km de Mekongweekschildpad voorkwam en dat deze op uitsterven stond omdat hij gegeten werd door mensen en de jongen door allerlei andere dieren. Deze schildpadden kunnen 2 meter groot worden en 50 kilo wegen. Ze zijn kwetsbaar door hun zachte schild, maar ze kunnen met ‘e’en beet je arm afbijten. Nu worden de legplaatsen beschermd en de jongen worden beschermd in de Mekong gezet. Zo is het aantal gevonden legsels al weer flink toegenomen. De tempel was mooi, vooral de wandschilderingen waren kleurig. We hebben de zuilen  niet geteld. Hierna zijn we na de itgekozen lunchplaats gegaan. De chauffeur had speciaal voor John brood gehaald. De plek heette Kam Pi Pleasance en bestond uit vlonders boven de Mekong, waarop allemaal hangmatten waren opgehangen. Er werd een rieten kleed uitgerold en er kwam een gegrilde kip compleet met kop en poten en witte rijst. Verder Morning glory met knoflook klaargemaakt en met de ingewanden van de kip zoals de lever en het hartje. Dit was ook erg lekker van smaak, terwijl de kip gewoon neutraal was. Er zat een sausje bij wat erg lekker was en wat ik analyseerde. Alleen wat het zuurtje was moest ik even vragen aan de chauffeur. Het was limoensap met veel zwarte gemalen peper, een rood pepertje, zout en suiker. Simpel maar wel erg lekker erbij. Daarna rustten we een poos in de hangmatten. Wat later in de middag gingen we naar een klooster Pnom Sambok Pagode, waar we de bewuste monks of monkeys zouden zien. Ik vroeg het aan de chauffeur en hij antwoordde: allebei. Het begon met 160 treden tot aan het eerste plateau. Hier hield John het voor gezien want hij voelde zijn knie al aardig. Ik ben nog doorgegaan naar het volgende nivo, toen ben ik ook gestopt. Wel twee monniken gezien, maar geen apen. Daarna terug naar het hotel en na een koud drankje en een koude douche, het ietwat warme zwembad in. De dag was toch wel vermoeiend dus hebben we lekker nog even geslapen voordat we de avondmaaltijd gingen gebruiken. John at een Pizza Marguerite en ik nam een soep  met kip en cambodjaanse kruiden. Toen het werd opgediend , rook het niet echt lekker, een beetje vissig, maar dat kwam door de vissaus als smaakmaker. Verder was hij lekker, maar niet bijzonder. Inmiddels is het complex uitgestorven en gaan wij zo dadelijk weer de koffers in gereedheid brengen voor ons vertrek  morgen naar de laatste bestemming: Phnom Penh, een rit van ongeveer vier uur.

Zoeken

Last Modified

Last modified: 23 May 2019.
*
*