John Stoppelenburg & Paul Zuijdam

 

Vakantie Thailand, Laos en Cambodja 2019

Translate

enfrdeitptrues

Laos flag xs

Laos flag xs

Watervallen op Bolovenplateau 

15 - 17 Februari

 

18 februari 2019

Foto's: 18 februari 2019

Vanochtend werden we even na zevenen wakker en rond acht uur zijn we aan het ontbijt gegaan. John koos voor het europees ontbijt, bestaande uit sinaasappelsap, koffie, scrambled eggs, een worstje en twee broodjes met boter en jam, gevolgd door een bordje fruit. Zelf had ik het laotiaanse ontbijt bestaande uit sinaasappelsap, thee, soep met koriander, lenteui en varkensgehaktballetjes in wontonvellen, twee broodjes met jam en boter, ook gevolgd door fruit. Prima ontbijtje, alleen de thee bestond uit water met een paar groene blaadjes, bleef bleek en voor mij nogal smakeloos. Gelukkig hadden we nog wat zakjes nescafe…..
Na het ontbijt zijn we op pad gegaan met een privéchauffeur een leuk Laotiaanse jongetje, maar helaas uitsluitend laotiaans sprekend en verstaand. Hij had duidelijke instructies gekregen, dus de eerste stop was in het eerstvolgende dorp Thateng, waar we allebei een nieuwe simkaart moesten hebben, omdat de oude op was. Ook hier hebben we vreselijk gelachen vanwege de communicatieproblemen, maar het kwam uiteindelijk goed. Voor omgerekend vier euro kunnen we weer zeven dagen internetten. We vervolgden de tocht naar Laongam, de grootste markt uit de omgeving. Het was duidelijk een markt afgestemd op de dagelijkse behoeften van de Lao, dus er was voor ons niet veel te beleven. John zocht nog even naar nieuwe slippers omdat er door zijn oude een spijker stak. Helaas is maat 42 hier ‘echt het grootste wat je kunt vinden. Dat wij toch wel erg groot zijn bleek meerdere keren als zo’ n klein lao-vrouwtje heel angstig omhoog kijkend John passeerde. Hij moet echt een reus zijn in hun ogen.  
Hierna zijn we naar de Tad Hang en Tad Lo watervallen gegaan, mooie watervallen in een mooie bosrijke omgeving. Er zaten ook veel orchideeën aan de bomen, maar slechts enkelen zaten daar uit zichzelf. Slechts ‘e’en Cymbidium findlaysonianum troffen we in bloei aan en daar heb ik een zaadpeultje van meegenomen, nog erg dun, maar misschien groen te zaaien. Tevens troffen we daar een Mimosa aan, een die bij aanraken ook samenvouwt, net als Kruidje-roer-me-niet, maar dan veel steviger met peulen die in delen uiteenvallen bij aanraking. En toen we de watervallen gezien hadden, gingen we even lunchen want daar was het inmiddels wel tijd voor. Bij de trap naar het restaurant stond een mooie geurende Plumeriaboom, met aan de buitenkant rose, aan de  binnenkant witte bloemen met een geel hart, en daar hing een opengespleten vrucht aan, n’et zo dat ik er bij kon en er zaten nog wat zaden in. Op het terras van de watervallen was het lekker fris en we hebben daar een aardig poosje vertoefd. Johns lunch bestond uit knoflookbrood met frietjes, het mijne uit varkensvlees met citroengras en knoflook, maar die beide laatste toevoegingen heb ik er niet in kunnen proeven. Niettemin was het varkensvlees erg lekker. Terwijl we zaten te eten, kwamen er twee olifanten onder het terras langs en gingen baden in de waterval, een leuk gezicht. Daarna was onze tocht bijna ten einde, we maakten nog een stop bij een dorpje aan een zandpad en de chauffeur kon ons niet duidelijk maken waar we nou eigenlijk bij stopten en wat het doel was. Dat werd al snel duidelijk. Op het entreekaartje stond dat het entreegeld werd gebruikt om de gemeenschap van het dorpje te steunen. We hadden al zo’ n vermoeden waar we in  terecht zouden komen en dat was ook zo. Een erg armoedig dorpje met allemaal blote kindertjes, die kwamen bedelen terwijl wij daar helemaal niet op waren voorbereid, we hadden helemaal geen pennen, schriftjes, snoepjes of klein geld bij ons. Al met al geneerden we ons enorm om daar te lopen en we zijn ook zo snel mogelijk teruggekeerd naar de auto. Waardeloos als je zoiets  niet vooraf weet.
Eenmaal weer terug op het resort bleek gelukkig de elektriciteit weer hersteld te zijn, de wifi nog niet, maar dat werd vanmiddag nog verwacht te zijn hersteld. We zitten nu op het overdekt terras van een kopje Nescafé te genieten. Over de beek onder ons terras vliegen allerlei grote pages af en aan, waaronder ook een paar prachtige Troides pages met knalgele achtervleugels. Het vrouwtje is zoveel lichter en groter, dat zij duidelijk te herkennen is. In een boom tegenover ons terras, bevindt zich een enorme kluwen Aristolochia, waar ze steeds een beetje omheen cirkelen, helaas onbereikbaar. Straks gaan we nog even de rest van het resort verkennen, want we hebben nog niet alles gezien.

Zoeken

Last Modified

Last modified: 23 May 2019.
*
*